av George Rodakoglou

10504947_10153001948628362_5396069363827655920_o

"Prisoner" løven av Amphipolis mot pallen. Uten tungen blir tause. "Det var høsten 1937. Evdomintaepta år gått og løven fortsatt ser Struma som et dyr som søker sin identitet. Arkitekten Michael Lefantzis studert eksistens, og avslørte hemmeligheten av dyret. Likestilles med en imponerende skulptur av kaste bakke avslører "kongen" av tronen, som et symbol på grav monument.

"Alle av kabinettet skal være av samme stil med løve. O grav på bakken kastene bærer på toppen av en firkantet mur konstruksjon (9,95 X 9,95 X 5,30 tiltak), som opprinnelig ble behandlet av den første gravemaskinen Dimitris Lazaridis som nedgraving signal. Egentlig er grunnlaget for sokkelen som sto Løven av Amphipolis "sier Michael Lefantzis og notater" Leo, høyde 5,30 meter totalt med pidestall 15,84. Det ble opprettet med optisk struktur, slik at den er synlig fra en avstand 100 meter og en høyde på 30 '

Οι αρχαιολογικές έρευνες της Εφορείας Αρχαιοτήτων του νομού Σερρών επισφράγισαν την επιστημονική μελέτη του Μιχάλη Λεφαντζή με την ανακάλυψη μέρους της ράχης του.

"Jeg håper denne forskningen gjennomført. Jeg føler meg stolt over å være her i regionen i løpet av de siste to årene, og jeg føler meg beæret over å jobbe for deg, for byen og regionen, "uttalte Mr. Lefantzis en felles pressekonferanse med arkeologer og organer i fylket Serres.

Fra den 1960 greske arkeologer, blant dem George Bakalakis av styrets Kavala antikviteter, De mente at løven av Amphipolis skjuler en hemmelighet. Åpenbaringen av det mysterium av dyret ble førtifire år etter.

Η ανάλυση του υλικού από το οποίο κατασκευάστηκε το λιοντάρι μαρτυρεί ότι ο γλύπτης χρησιμοποίησε θασίτικο μάρμαρο παρόμοιο με αυτό του περιβόλου του ταφικού μνημείου, και χρονολογείται στον τέταρτο αιώνα.

Το υποθεμέλιο βάθρο που ανακάλυψε το 1964 στον λόφο Καστά ο αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης σε συνδυασμό με τα νέα επιστημονικά δεδομένα μαρτυρούν απερίφραστα επίσης ότι το λιοντάρι -κατά την αρχαιότητα -ήταν στην κορυφή του τύμβου υποδηλώνοντας τη μεγαλοπρέπεια του μνημείου.

Ο Λέων της Αμφίπολης εντοπίσθηκε κομματιασμένος το 1912 από ελληνικά στρατεύματα όταν κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού πολέμου, τον πέταξαν οι Άγγλοι μέσα στον Στρυμόνα στην προσπάθειά τους να τον μεταφέρουν στη χώρα τους. Τα σχέδιά τους ματαίωσαν οι Βούλγαροι που κατέλαβαν το Παγγαίο.

Τα υπολείμματα του λιονταριού ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια αποστραγγιστικών έργων του ποταμού προκειμένου να γίνουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

Den 1937 αρχαιολόγοι με γλύπτη τον Ανδρέα Παναγιωτάκη συνέθεσαν το γλυπτό με 11 κομμάτια που είχαν απομείνει, ενώ όσα έλλειπαν τα συμπλήρωσαν με τσιμέντο και στη συνέχεια τοποθέτησαν το λιοντάρι στη θέση που βρίσκεται.

Από τη σημερινή του μορφή λείπουν ο λαιμός, η γλώσσα, όπως και τα μάτια.

«Γενικά όμως και αν ακόμη το φανταστούμε μερικές δεκάδες εκατοστά ψηλότερο, και πάλι σε σύγκριση με άλλα αρχαία λιοντάρια κατασκευάστηκε κοντόχοντρο» γράφει το 1990 ο καθηγητής αρχαιολογίας του ΑΠΘ Γιώργος Μπακαλάκης στο μελέτημα «ΟΙΝΟΣ ΙΣΜΑΡΙΚΟΣ»

Ωστόσο ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής εξηγεί γιατί το λιοντάρι έχει αυτή την όχι τόσο καλοσχηματισμένη όψη: «Επειδή βρισκόταν στην κορυφή του τύμβου, δηλαδή σε ύψος 35 med 40 m. και σε απόσταση 100 m., αν το κάνεις φυσιολογικό δεν φαίνεται κανονικά από μακριά».

Το στήσιμο του λέοντα της Αμφίπολης οραματίσθηκε ο τότε πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Mac Veagh, περιγράφει στο μελέτημά του ο Μπακαλάκης. Tα δικαιώματα της μελέτης δόθηκαν σε έναν Γάλλο και έναν Αμερικανό και ουδέποτε Έλληνας μπόρεσε να κάνει δημοσιεύσεις για τον λέοντα της Αμφίπολης.

Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ ΚΛΕΙΔΙ

Ο Μιχάλης Λεφαντζής ανήκει στην ομάδα των στενών συνεργατών της Κατερίνας Περιστέρη. Η επικεφαλής των αρχαιολογικών ανασκαφών ζήτησε τη συνδρομή του, όταν χρειαζόταν κάποιες πιστοποιήσεις στην πορεία των ανασκαφών. Η βοήθειά του, Faktisk, υπήρξε πολύτιμη, καθώς ήταν ο πρώτος που εκτίμησε πως ο Λέων της Αμφίπολης ήταν συνδεδεμένος με το ταφικό μνημείο στον λόφο Καστά.

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ και διδάκτορας του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως αρχιτέκτων -μελετητής στην Επιτροπή Νότιας Κλιτύος Ακροπόλεως, ενώ είναι μέλος της αποστολής τεχνικών που εκπονεί τη φωτογραμμετρική και αρχιτεκτονική αποτύπωση και τεκμηρίωση του μνημείου του Πανίερου Ναού της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.

“Έχει ακόμη εργαστεί στη συντήρηση του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου της Οχιάς, στην περιοχή της Μέσα Μάνης, αλλά και στην αποκατάσταση του κτιρίου της Κίνησης Λιμένος στον Ναύσταθμο Σαλαμίνος και στη μελέτη αποκατάστασης του παλιού υπουργείου Ναυτικών – οικίας Σκυλίτση.

Samtidig, συμμετείχε σε αρκετά ερευνητικά προγράμματα ελληνικών πανεπιστημίων και δίδαξε σε σεμινάρια, οργανωμένα κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Michalis Lefantzis: Ισχυρό σύμβολο στο λόφο Καστά ο λέοντας της Αμφίπολης

legg igjen et svar