亚历山大大帝及其战役的古代资源可分为两大类。, 获救者和迷失者.
西克里奥蒂斯（Diodorus）: 出生于艾里奥（Ayriou） (阿茨) 西西里岛 90 并死了 30 例如. 他的书, “历史图书馆”, 处理从古代到加拉太战争开始的世界历史 (59 例如) 七月的凯撒. 他关于亚历山大的相对简短的论文被认为是主要源自克利特霍尔斯的, 其次是守护者, Dorida和Polybius. 依靠他的消息来源写, 这些经常被他的文本中的专家认可. 尽管有缺点，但他的作品作为阅读却是完全令人愉快的，因为他的简单语言在拜占庭时代很受欢迎。.
普鲁塔克: 出生在 46 公元年. 在Boeotia的Chaeronea，死后去世 127 公元年. 没有写历史, 但描述了不同个性的角色. 他的作品, 我们从中汲取有关亚历山大和竞选活动的信息, 它主要是“亚历山大 - 卡萨尔”, 其次，“ Demosthenes-Kikeron”, 虽然相关信息存在于其他“平行生活”中. 他在亚历山大的最后几天给我们的细节, 它们几乎与阿里安（Arrian）相同，似乎来自王国报纸.
库蒂奥斯: 他是亚历山大在拉丁语中最完全救出的作品的作家. 但是，大多数现有手稿的质量很差, 此外，总数的前两个丢失了 10 项目书, 结果，我们不确定地知道或作者的名字, 他什么时候生活, 项目的标题也不. 作者的全名可能是Kouidian Curtis Roufis, 当显示所有手稿中的项目标题, 有时被称为“历史”, 有时是“马其顿的亚历山大大帝的故事”, 亚历山大». 目前尚不清楚柯蒂斯何时写, 但是今天的主要趋势希望他当代罗马皇帝克劳迪乌斯 (41-54 公元) 或Vespasian (69-79 公元). 一个特别值得注意的元素是，从写作时期到中世纪，似乎没有其他作家知道Curtio的作品. 几位学者将他视为有价值的信息来源，理由是他是唯一的古老作家, 引用我们一些具体事件或信息. 但是不幸的是，在任何事件或信息中，我们都有其他来源, Curto的缺点证明. 其中最重要的是他在军事问题中的不足, 提出了重大指控，随后提出上诉, 一系列非常严重的地理错误，最重要的是，年长的作家的所有令人发指的窃，而事件的故事几乎相同, 这发生在亚历山大的竞选活动之前或之后，当然也发生在其他主角.
贾斯汀: 他的全名是马库斯·朱纳斯（Marcus Junans） (或Junian) 贾斯汀, 一定是乳酸的galant，并以修辞老师的身份出现在罗马. 用拉丁文写 (概括) 在某个时候触发的故事 144 和 395 公元年. 尽管我们可以谈论截肢而不是摘要, 结果是贾斯汀的缩影至今已被救出, 而浩瀚的特洛格斯历史中只保存了几段内容. 贾斯汀本人表示 44 特罗戈斯的书籍收集了“最有价值的材料”，并且他创作了“一种选集”, 省略“o,那些不易阅读或无法传达道德的内容”.
除了上述作者之外，我们还在未幸存的历史学家的碎片以及当地资料中找到了有关亚历山大及其战役的信息 (铭文和纸莎草纸) 他所征服的国家. 该材料的评估需要特别注意, 因为甚至很难理解作者的观点, 检查其可靠性要困难得多. 普鲁塔克的声明“我从 Sotion 那里知道了这一点, 他说他是从 Lesbius 的 Potamon 那里听到的”让我们很好地了解了某些人的不可靠性 (如果不是大多数) 来自他们. 其他一些历史学家认为，亚历山大的形象和他的作品以及对他神圣起源的接受或拒绝取决于卡利斯提尼本人和他的著作。, 以他作为该运动的认可编年史者的身份. 奥内西克里特再次毫不犹豫地写道，亚历山大停止了对大流士的追击, 与亚马逊女王一起享受多日的性麻痹.
亚历山大死后的几个世纪里，亚历山大写给各个官员的大量信件似乎一直在流通, 甚至对他的母亲, 这些信件被许多作家引用来支持他们的主张. 当然，这些信件的真实性很值得怀疑，鉴于上述情况，我们应该可以肯定它们是伪造的, 虽然在某些情况下它们可能是他们的构造, 谁将它们引用为文档. 考虑到作者的聪明才智, 像奥内西克里特斯, 杜里斯和菲拉科斯, 我们必须默认将所有这些信件视为伪造.
幸存的古代作家记录了一些已故的亚历山大历史学家的名字并评论或评价了一些段落. 因此，我们可以肯定地知道，他们在参加亚历山大大帝的战役后书写了历史 托勒密, 的 阿里斯托布鲁斯, 的 Nearhos, 的 卡利斯提尼, 的 奥尼斯克里托斯 和 优雅, 其评估如下:
阿里斯托布鲁斯·卡桑德鲁斯: 参加了亚历山大的竞选活动, 但根据他自己的证词，他在一个年纪就开始撰写他的历史 84 年. 这意味着他的写作晚于克雷塔科斯, Onisikrito, 哈里塔, 玛尔西亚斯和河马, 因此，一些现代学者认为他将自己的记忆与当时已经丰富的文献混合在一起. 可以肯定的是，他经常不同意托勒密的说法. 因为他参加了竞选，知道了很多重要的细节, 阿里安选择他作为他的第二重要来源.
红心蜾蠃: 用现代的话来说，我们会说他是亚历山大参谋部军事秘书团的指挥官. 他主要负责更新皇家公报, 即法院的正式日历.
卡利斯提尼斯·奥林西奥斯: 诞生于 370 或 360 例如, 他是亚里士多德的侄子, 严格的原则和独立的性格. 他写了《希腊语》, 从 Andalkideio Irini 开始 (387) 并于第三次圣战开始时结束 (354). 他将自己的写作技巧服务于马其顿霸权的泛希腊愿景, 他追随亚历山大征战并歌颂他的功绩. 但他是朝圣和朝圣最重要的反对者之一。 327 阴沟尼普斯 (或者亚历山大本人) 他们暗示他参与了孩子们的阴谋并成功处决了他. 他的史学具有大量虚构元素的特点, 为此，他被认为是“亚历山大小说”的作者.
安德洛提莫斯的尼阿库斯: 亚历山大的私人且值得信赖的朋友. 他是最重要的合作伙伴之一和海军上将 325 直到亚历山大去世 (323). 他的回忆录名为 Paraplus，是阿里安的主要来源之一.
来自 Astypalea 的 Onisikritos: 他是犬儒哲学家第欧根尼的学生, 他甚至在亚历山大去世之前就参加了这场战役, 他开始写他的故事, 从所有迹象来看，这都向他展示了哲学, 大多是愤世嫉俗的, 特征. Η ιστορία του δεν σώθηκε ως τις μέρες μας, αλλά ήταν πολύ γνωστή στους αρχαίους. Άρχιζε από την παιδική ηλικία του Αλεξάνδρου, 它记录了这场运动并特别描述了印度人民, 正如几段文字所示, 被救出的. 但因为这些, 他所描述的对他的同时代人来说似乎是自相矛盾的, 他们称他为小说家，他们一点都没有错. 他自称是海军上将, 而尼阿库斯则将他记录为三头政治的统治者，并进一步描述了他的特征 (不多也不少) 作为一个傻瓜. 亚历山大死后，奥尼西克里图斯大胆地给利西马科斯读书 (现在是欧洲土地之王) 他的第四本竞选书, όπου περιλάμβανε το χονδροειδέστατο μύθευμά για τις επί 13 亚历山大与亚马逊女王爱情瘫痪的日子. 然后利西马科斯用讽刺的评论称赞了他: “出色地, 那时我在哪里？;».
拉各斯的托勒密: 他在当国王时写道 (法老) 埃及的, 显然他已经快要走到生命的尽头了 (也许介于两者之间 300 和 283 例如). “名声收到了这些谎言, 第一个说的话, 他保存至今并将在未来继续传播它们, 如果这本书不能阻止他们”阿里安愤怒地写道 (F.11。) και κατά πάσα πιθανότητα εξίσου οργισμένος κι ο Πτολεμαίος θέλησε να αντιπαραθέσει αυτά, που ο ίδιος γνώριζε από πρώτο χέρι, σε όσα κυκλοφορούσαν ήδη ως ιστορία του Αλεξάνδρου. 除特定事件中的目击者、传闻证人或主角外, 托勒密作为高级参谋，还可以使用王国报纸. 他的作品至今尚未完整保存, 但仅在少数段落中, 我们在阿里安的《亚历山大的攀登》中找到了这一点。. Από τον Αρριανό παίρνουμε την εντύπωση ότι το έργο του Πτολεμαίου ήταν αρκετά απροκατάληπτο και ότι περιείχε έγκυρες γεωγραφικές και εθνολογικές πληροφορίες.
Χάρις ο Μυτιληναίο小号: 作为检察官参加竞选活动 (司仪) 他的作品残存的片段无法对其进行全面评估.
不仅以上所有的人都书写了亚历山大战役的历史，而且毫不夸张地说，任何懂得写作并从任何距离和位置追随亚历山大战役的人都不是夸张的说法。, έγραψε κι από ένα βιβλίο. Στην αρχαία γραμματεία καταγράφονται τα ονόματα και άλλων συγγραφέων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εντοπίζονται και αποσπάσματα του έργου τους στα έργα των συγγραφέων, από τους οποίους μνημονεύονται. Συνήθως γνωρίζουμε μόνο το όνομα αυτών των ιστορικών και σε σπανιότατες περιπτώσεις μπορούμε να αντιληφθούμε κάποια από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του έργου τους. 所以, παραμένει ανοιχτό ένα πεδίο πολύ ενδιαφέρον για τους ειδικούς, που προσπαθούν να προσδιορίσουν από ποιά παλαιότερη και μη διασωθείσα πηγή προέρχεται η μία ή άλλη πληροφορία κάθε εξεταζόμενου συγγραφέα.
Αναξιμένης ο Λαμψακηνός: ήταν ακραίος εκπρόσωπος της ρητορικής ιστοριογραφίας. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές είναι ο πραγματικός συγγραφέας της «Ρητορικής προς Αλέξανδρον», που αποδίδεται στον Αριστοτέλη λόγω μίας ενσωματωμένης ψευδεπίγραφης επιστολής. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα άλλο έργο του ο «Τρικάρανος», το οποίο ο Αναξιμένης φρόντισε να αποδοθεί στον Θεόπομπο, για να τον εκθέσει. Έγραψε και για τον Αλέξανδρο, αλλά σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα του έργου του.
Δούρις ο Σάμιος: το έργο του («Ιστορίαι» ή ίσως «Μακεδονικά») πρέπει να άρχιζε με το θάνατο του Αμύντα (359), του πατέρα του Φιλίππου, και να έφτανε ως τον Πύρρο της Ηπείρου (318-272). Ανήκει στους συγγραφείς, που επέλεξαν να δραματοποιήσουν τις διηγήσεις τους με τα μέσα της τραγικής τέχνης, σε σημείο ώστε να μην ξεχωρίζει η δημιουργία από την ιστοριογραφία. Χαρακτηριστική είναι η κατηγορία του Δούριδος κατά του Εφόρου και του Θεόπομπου ότι «παρέλειψαν τα περισσότερα στοιχεία της δημιουργίας, διότι δεν χρησιμοποίησαν ούτε δραματοποιήσεις ούτε ευχάριστες διατυπώσεις, αλλά ασχολήθηκαν μόνον με την καταγραφή [των γεγονότων]».
Έφιππος ο Ολύνθιος: ήταν σύγχρονος του Αλεξάνδρου, ίσως να πήρε μέρος στην εκστρατεία και τα διασωθέντα αποσπάσματα του έργου του δείχνουν ότι έκανε σφοδρή κριτική στον Αλέξανδρο.
Κλείταρχος: 没有参加竞选活动，并且似乎已在 323 和 300 例如, 也就是说，在亚历山大死后，可能在托勒密之前. 他写过言辞和悲剧, το έργο του ξεκινούσε με την άνοδο του Αλεξάνδρου στο θρόνο της Μακεδονίας (336) και τελείωνε με το θάνατό του. Φαίνεται να έχει αντλήσει τις πληροφορίες του από τον Ηρόδοτο, 修昔底德和狄奥蓬波斯, 特别是在波斯和印度的民族志和地理描述中. 他是流行传统的杰出代表 (Vulgate) με τη χαρακτηριστικά μυθιστορηματική διήγηση.
Μαρσύας ο Πελλαίος: σύγχρονος του Αλεξάνδρου και αδελφός του Αντίγονου. Στο βαθμό, 可以评估他幸存的作品片段 (“马其顿语”) 他似乎是从传统的马其顿观点出发写的, που δεν συμμερίσθηκε τη θεοποίηση του Αλεξάνδρου.
Μεγασθένης: έζησε στο τέλος του 4ου και στις αρχές του 3ου π.Χ. 世纪. Έκανε πολλά ταξίδια ως πρέσβυς στον Σανδράκοτο, βασιλιά των Πραισίων. Το έργο του «Ινδικά» σε 4 βιβλία ήταν γενικά εθνογραφικό με σημαντικές πληροφορίες για τη γεωγραφία, την πανίδα και τη χλωρίδα της Ινδίας, τη ζωή, τα ήθη καθώς και παραδόσεις των κατοίκων, για τις οποίες όμως κατηγορείται ότι ανέμιξε ελληνικούς και ξένους μύθους. Περίληψη του βιβλίου του μας δίνει ο Διόδωρος, ενώ αποσπάσματά του βρίσκουμε στο Στράβωνα και τον Αρριανό.
Τρόγος (Πομπήιος Τρόγος): ήταν εκλατινισμένος Γαλάτης και γεννήθηκε στη Ναρβωνική Γαλατία (περίπου τη σημερινή Προβηγκία της Γαλλίας), ίσως στη σημαντικότερη πόλη της το Βάσιον (Βαιζόν λα Ρομαίν, 到奥兰吉的东北部). 八月的时候 (64 公元前-公元14年) 撰写了一部世界历史，其标题自相矛盾：《菲律宾故事》 (或许是在模仿Theopompos), 其中包括有关亚历山大及其竞选活动的故事. 他的作品全部丢失，只有贾斯汀的删节版幸存下来.
典狱长: 之间蓬勃发展 200 和 250 例如. 波利比乌斯和普鲁塔克指责他不关心查明和传达真相, 作为历史学家应该做的, 他的每一次牺牲都给人留下了深刻的印象, 以达到情感上的效果. 他也是流行传统的典型代表, 也就是说，它属于作者, που επέλεξαν να δραματοποιήσουν τις διηγήσεις τους με τα μέσα της τραγικής τέχνης, σε σημείο ώστε να μην ξεχωρίζει η δημιουργία από την ιστοριογραφία.
假美肢者: 《亚历山大的小说》, 被错误地归因于卡利斯提尼（Callisthenes）首先出现在希腊化时期的各种变体中. 这些或多或少地包含了亚历山大主要写给奥林匹亚斯和亚里士多德的虚构信件, 以及其他著作, 至于亚历山大与裸智主义者的所谓对话以及他生命的最后几天. 所有这些拼凑而成的一部小说可能发生在公元第三世纪. 世纪及其错误和过分行为令人难以置信, 但更不可思议的是 (已知的) 语言数量, 它被翻译成. 它很早就被翻译成拉丁文, 埃塞俄比亚, 古波斯语, 印度各种语言, 马来西亚和爪哇, 其中最重要的是亚美尼亚语翻译. 拜占庭时期，希腊语的“原型”出现了保加利亚语的变体, 塞尔维亚, 俄语, 格鲁吉亚语, 捷克语, 波兰语和罗马尼亚语. 中世纪时，拉丁语译本出现了普罗旺斯语的改编, 英语, 弗拉芒语, 德语, 瑞典, 西班牙语, 意大利语, 丹麦语和冰岛语. 直到近代之初《亚历山大小说》才停止被翻译, 改变和塑造亚历山大在全球的流行形象. 在土耳其统治希腊期间，有一种最受欢迎的读物，名为“亚历山大大帝的传单”.
这里值得简要提及亚历山大最重要的波斯语资料.
菲尔杜西或菲尔杜齐: 出生在 932 它死了 1025. 他是最伟大的波斯诗人，对于波斯人来说,荷马对于希腊人来说意味着什么. 他进入苏丹马哈茂德·谢布特金的宫廷，开始创作一部关于古代波斯国王事迹的诗作。. 30 几年后他完成了它们 60.000 萨赫名字的歌词 (列王之书), 他谈到西坎达尔的地方 (亚历山大 ·). 然而，它把他描绘成波斯国王和希腊女人的儿子，以及达拉同父异母的兄弟 (大流士).
尼扎米: ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Πέρσες ποιητές. 出生在 1141 στο Γκεντζέ της Ατροπατηνής Μηδίας (Αζερμπαϊτζάν) 它死了 1203, ένα χρόνο αφού ολοκλήρωσε το «Σικανταρνάμα» (βιβλίο του Αλεξάνδρου), που διαιρείται σε δύο μέρη, το «Σικάνταρνάμα ε μπάρα» (βιβλίο του Αλεξάνδρου κατά ξηράν) και το «Σικάνταρνάμα ε μπάχρ» (βιβλίο του Αλεξάνδρου κατά θάλασσαν).
Εν κατακλείδι, οι σωζόμενες αρχαίες πηγές είναι πράγματι λίγες και συχνά παρέχουν ελλιπείς ή αντικρουόμενες πληροφορίες, ενώ υπάρχουν αμφιβολίες ακόμη και για το όνομα συγκεκριμένων προσώπων. Λόγου χάριν, η τελευταία σύζυγος του Φιλίππου ίσως ονομαζόταν Κλεοπάτρα ή ίσως Ευρυδίκη και ο υπεύθυνος για τις βασίλειες εφημερίδες αλλού αναφέρεται ως Ευμένης κι αλλού ως Ευμενής. 来源不匹配的问题在印度更为典型, 几乎每个古代作家都会提到其他作家不知道的民族. 结束, οι αρχαίες πηγές παρέχουν εξίσου αντικρουόμενες ή ελλιπείς πληροφορίες και σε θέματα χρονολόγησης, ενώ όσο βαθύτερα στην Ασία ακολουθούμε τον Αλέξανδρο, 将古代地名与今天的地名区分开来就变得越困难.
然而，上述所有问题并不意味着无法重建事件. Κι αυτό διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ακόμη και τα τέσσερα αποδεκτά Ευαγγέλια έχουν διαφορές μεταξύ τους, 耶稣的生平存在着巨大的时间间隔，而学究们的非基督教来源的历史验证却取得了非常糟糕的结果. Και φυσικά όλα αυτά δεν εμπόδισαν καθόλου τη δημιουργία της σημαντικότερης μονοθεϊστικής θρησκείας.
所以, για το σχηματισμό της πλήρους εικόνας και την κάλυψη των κενών στην ιστορία του Αλεξάνδρου αναγκαστικά συνδυάζονται πληροφορίες απ’ όλους τους σωζόμενους ιστορικούς, ανεξαρτήτως της μεταξύ τους συμβατότητας. Εμείς απλώς πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η εικόνα, που συνθέτουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο, ίσως μοιάζει λιγότερο στον Αλέξανδρο και περισσότερο στον Φρανκενστάιν ή στον Μυνχάουζεν. 答案是肯定的, το σημαντικότερο πρόβλημα είναι ότι ο καθένας έχει δημιουργήσει στο μυαλό του μία συγκεκριμένη και εντελώς αδιαπραγμάτευτη εικόνα του Αλεξάνδρου και αναζητά επιλεκτικά, 有时对一位作者，有时对另一位作者, “证据”表明他自己的亚历山大是真实的.
http://www.alexanderofmacedon.info/greek/SOURCESgr.htm
