Amphipolis.gr | 看看这座高大的山，奶奶, 这狂野的海洋平静下来, 下跌本初升的月亮!!

哲学家和其他圣人的原因，为死了的巨型亚历山大在埃塞俄比亚文本读取 µ µ 及阿拉伯叙事，其中列出了历史学家阿尔 Tha 中 ' ālibī (961-1038 Μ.X。)

经过 µ 地球表面并不是足够为你, 现在正在满足意味着 µ µ 在那狭窄的框指定如何可以 µ.

期间avvasidikis的阿拉伯历史学家 (750-1258 Μ.X。) 他创造亚历山大的图像大帝在“通用”或创造世界的他们的故事, 从各种来源绘图材料. 这是可能获得的信息对他们的异质叙事失去了亚历山大大帝的故事的一些阿拉伯文译本, 如马其顿的亚历山大和伪凯利斯尼兹公元3世纪的行为的生命, 中世纪波斯 (巴列维) 比昂国王的文本, 叙利亚文, 与伊斯兰传统, 传奇的故事和评论可兰经的第十八章.

阿拉伯历史学家对亚历山大大帝的历史概况并不那么感兴趣, 但对于将上帝的使者和先知的特征归因于亚历山大的说教叙述, 征服者和世界统治者, 将军和明智的国王. 这些故事包含许多传奇和虚构的元素. 其中一种叙述是哲学家和其他智者在死去的亚历山大的棺材前演讲的说教故事. 早在公元 10 世纪末. 世纪, 哲学家亚历山大死前的演讲集也与叙利亚和阿拉伯著作相对应. 这些话语的集合各不相同，并且根据其目标受众的不同而服务于不同的目的。. 笼统, 服务于教学目的.

有时, 它们的内容似乎反映了犬儒学派在古代就已经对马其顿国王的征服战争表达的负面判断。1 关于阿拉伯秘书处, 我们必须提到，来自世界各地的哲学家在亚历山大的棺材前发表的简短演讲构成了对亚古比阿拉伯史学文本的回应。 (我. 897 Μ.X。),2 萨伊德 b. 比特里克 (我. 940 Μ.X。),3 马斯乌迪 (我. 955 Μ.X。)4 和塔阿里比 (我. 1038 Μ.X。)5. .2 (亚古比 1969, 162-163). 3 (萨伊德 b. 比特里克 1906, 83-85).

额外, 在以下埃塞俄比亚故事中也可以找到相应的哲学家话语6: [1] 一位匿名作者在《埃塞俄比亚历史》中记载了马其顿亚历山大之死,7 [2] 阿拉伯作家马金 (al-Makīn) 所著《亚历山大大帝历史》的埃塞俄比亚语译本 (我. 1273-1274 Μ.X。),8 和 [3] 阿拉伯作家阿布·沙基尔 (Abū Shakir) 所著的《亚历山大大帝历史》的埃塞俄比亚语译本。9 如前所述, 埃塞俄比亚故事来自阿拉伯文本的翻译.

上述阿拉伯作家用哲学家在死去的亚历山大面前发表的演讲来补充他们关于亚历山大之死的“普世”历史的叙述。 10 检查所有哲学家演讲的集合, 不得不说，这些理由并不啰嗦, 但对于简短的教学引言, 这是有关亚历山大大帝之死的叙述的最后一部分.

本研究的目的是对哲学家在亚历山大尸体前发表的演讲进行比较研究, 当他们回答时 [1] 在一位匿名作者所写的埃塞俄比亚短篇小说《马其顿亚历山大之死史》中 [2] 在作品《Ghurar akhbār mulūk al-Furs wa-siyarihim》的叙述中 (《波斯杰出国王传记》) 作者：阿拉伯语历史学家塔阿利比 (我. 1038 Μ.X。).

匿名作者的埃塞俄比亚叙述仅提及亚历山大之死，并附有哲学家的话语. 它来自大英博物馆保存的一份手稿。11 《塔阿利比》的阿拉伯文本中哲学家的话语是在亚历山大大帝的行动和征服的冗长介绍的最后。. 阿拉伯语与埃塞俄比亚语文本的比较旨在找出两种文本在形式和内容上的异同。. 这样，文本本身给人的印象就变得清晰起来. 阿拉伯语叙述和埃塞俄比亚语叙述都有自己的特色和价值.

仅在文本中存在某些原因- 4 (马斯乌迪 1863, 251 -257) 5 (塔阿里比 1900, 450-455) 6 (沃利斯让步 1896, 介绍, 生活) 7 (沃利斯让步 1896, 432-435) 8 (沃利斯让步 1896, 376-380) 9 (沃利斯让步 1896, 398-401 ) 10 (诺尔德克 1890, 47-48; 布罗克, 205-218; 施特罗迈尔, 167; 布勒 1941) 11 (沃利斯让步 1896, 介绍, 四，) Tha' alib ī 以及匿名作者的埃塞俄比亚叙述完全缺失，反之亦然，引发了有关两个文本来源的问题. 仔细审视两段文字, 我们可以做出以下观察: [1] 两个文本中哲学家和其他智者在亚历山大死者棺材前的演讲数量不同.

在埃塞俄比亚的叙述中，有二十二个哲学家的话语, 包括鲁萨纳克的话 (罗克萨尼) 12 另一方面，塔阿利比引用了 26 个哲学家的论述。 13 此外, 他还引用了奥林匹亚斯和鲁萨纳克的话 (罗克萨尼), 财务经理的, 财务经理的, 以及亚历山大的厨师。14 这种数字差异可以通过多种方式解释, 例如. 我们的作者有不同的来源, 但他们也可能结合了其他不同来源的原因. [2] 埃塞俄比亚叙事名称 – 按以下顺序 – 七位哲学家, 引用他们的话的内容. 这是关于亚里士多德的, 安条克, 腓利门, 柏拉图, 第欧根尼, 塔罗牌 (可能是柏拉图哲学家金牛座的意思) 和利诺斯 (或尼罗河).15 塔阿利比的叙述将十次演讲归因于特定的人, 即亚里士多德, 柏拉图, 托勒密, 第欧根尼, 多罗修斯, 阿波罗尼乌斯·泰亚奈乌斯 (巴厘岛语), τον Toubiqā (根据佐滕贝格) 或泰尼亚 (根据罗森塔尔的说法), 民主党人 (根据佐滕贝格) 或德谟克利特 (根据罗森塔尔的说法), 苏格拉底和费拉格里乌斯 (根据佐滕贝格) 或格雷戈里 (根据罗森塔尔的说法).16 很明显，无论是名字还是他们在死者面前说话的顺序都没有完全的识别.

还, 我们注意到，两篇文章都提到了生活在亚历山大大帝之前或晚得多的哲学家的名字, 例如. 苏格拉底或阿波罗尼乌斯·泰亚纽斯. 值得注意的是，亚里士多德是第一个发言的.

这也许并不奇怪, 如果我们考虑到亚里士多德是亚历山大大帝的老师, 而且所有希腊语和阿拉伯语著作都强调亚里士多德与亚历山大的密切关系. 12 (沃利斯让步 1896, 432-435) 13 (塔阿里比 1900, 450-455) 14 (塔阿里比 1900, 455) 15 (沃利斯让步 1896, 432-433) 16 (塔阿里比 1900, 450-451; 罗森塔尔 1975, 121 -122) [3] 词语内容也有差异.

所以, 将埃塞俄比亚的叙述与塔阿利比的相应叙述进行比较，可以看出哲学家亚里士多德和柏拉图在死去的亚历山大面前所说的讲话内容是不同的.

具体来说, 在埃塞俄比亚的叙述中，亚里士多德提到“如果这个世界一定有终结的话”, 亚历山大最好离开 [世界] 前 [消失]»,17 而在《塔阿利比》的文本中，“俘获他人的人被认为是亚里士多德”, 他被俘虏了, 和杀死国王的人, 他死了”。18 柏拉图在埃塞俄比亚叙事中说“哦, 你痴迷于获取他人的财富，并且实际积累了这些财富, 现在你承担了罪孽，你的快乐已经转移到了别人身上»,19 而在塔阿利比的叙述中，他自己说“亚历山大, 我们被你的休息所感动».20 第欧根尼的话语内容在埃塞俄比亚叙述和塔阿利比的叙述中也有所不同, 也就是说，在埃塞俄比亚的叙述中，第欧根尼惊呼道：“亚历山大让我们说话，现在他无言以对»,21 在塔阿利比第欧根尼的叙述中说“亚历山大 ·, 谁没有停止隐藏黄金, 他现在隐藏在黄金之中».22 [4] 还, 某些原因是值得赞扬的, 而其他人则持批评态度. 的确, 检查单词的内容, 我们可以对赞扬亚历山大的话语和批评他的话语进行某些分组.

在第一类中, 在亚历山大的悼词中, 匿名作者的埃塞俄比亚叙述中包含以下原因: () a) 腓利门的演讲, 谁说“今天，邪恶逼近了, 远方的幸福失去了近处的幸福»,23 (() b) 塔罗牌上的单词 (金牛座;), 谁说“今天，羊群照顾它的牧羊人»,24 和 (() c) 其他三名未透露姓名人士的原因: (c.1) «亚历山大在世时影响了我们，现在在他去世时他教导我们智慧», (c.2) «亚历山大 · 17 (沃利斯让步 1896, 432) 18 (塔阿里比 1900, 450) 19 (沃利斯让步 1896, 432) 20 (塔阿里比 1900, 450) 21 (沃利斯让步 1896, 432) 22 (塔阿里比 1900, 451) 23 (沃利斯让步 1896, 432) 24 (沃利斯让步 1896, 432) 他从来没有像今天那样用沉默责骂我们“ 和 (c.3) «哦, 人, 不要哀悼亚历山大, 但为自己哭泣».25 塔阿利比的著作, 哲学家们 (() a) 亚里士多德和 (() b) 柏拉图, 正如我们在上面看到的, 他们表达了自己的情感以及对亚历山大之死的情感控诉。26 类似, 以下也算是亚历山大值得称赞的理由: (() c) 哲学家民主党的演讲 (根据佐滕贝格) 或德谟克利特 (根据罗森塔尔的说法), 谁惊呼“你为什么不讨厌这个狭隘的立场, 因为整个世界对你来说还不够广阔;»,27 和 (ð) 苏格拉底的演讲, 谁说的: «昨天你话多了, 今天, 然而, 你教给我们更多”.28 这些格言似乎旨在强调亚历山大的智慧, 他的优越感, 他作为征服者和将军的形象.

腓利门在《亚历山大大帝》中的积极言论也许是合理的，因为在阿拉伯史学中, 腓利门被任命为亚历山大的大臣和顾问. 相反, 我们可以说，这两个文本都包含了相对更多的亚历山大理由, 其中对马其顿国王有批评的性质，有时还有讽刺的内容.

在匿名作者的埃塞俄比亚叙述中, 涉及亚历山大的原因如下: (() a) 亚里士多德的演讲, 谁说“就这个世界必定有终结而言, 亚历山大最好离开 [世界] 前 [消失]»,30 (() b) 安条克的演讲”走这条路是我们的命运, 我们由此得出这个结论, 哪个没有丢失, 并留下失去的东西»,31 (() c) 柏拉图的演讲”哦, 你痴迷于获取他人的财富，并且实际积累了这些财富, 现在你承担了罪孽，你的快乐已经转移到了别人身上»,32 25 (沃利斯让步 1896, 433) 26 (塔阿里比 1900, 450) 27 (塔阿里比 1900, 451; 罗森塔尔 1975, 121) 28 (塔阿里比 1900, 451) 29 (扎曼等人。. 2002, 185; 弗莱 1975, 151 ) 30 (沃利斯让步 1896, 432) 31 (沃利斯让步 1896, 432) 32 (沃利斯让步 1896, 432) (ð) 第欧根尼的演讲” 亚历山大让我们说话，现在又无言以对地回到我们身边»,33 (Ë) 莱纳斯的话 (或尼罗河) «亚历山大, 你因囤积别人的财富而受到指责, 因为昨天你是黄金的金库，今天你自己也被置于黄金之中»,34 和 (() f) 人的其他十个原因, 谁的名字没有被提及.

这些是以下引用: (f.1) «为你的死而高兴的人将会追随你, 正如你跟随那些你曾为他们的死而欢喜的人一样», (f.2) «昨天我们听从您的命令，在您面前一句话也说不出来。但今天我们在你们面前讲话，你们无法听到我们或回答我们», (f.3) «这个人因为热爱世界而屠杀了无数士兵，现在他死了，把世界留给了别人», (f.4) «哦, 愤慨至死的你, 你无法在死亡中表达你的愤怒;», (f.5) «那些因为你而受苦的人, 他们感到害怕和害怕, 现在敬畏你的人中也有受苦的人, 他们很高兴», (f.6) «经过 µ 地球表面并不是足够为你, 现在正在满足意味着 µ µ 在那狭窄的框指定如何可以 µ;», (f.7) «国王与农民生死平等, 但农民的死亡感染了国王», (f.8) «在你的名字引起恐惧之前 [对人们] 你的王国曾是著名的，但现在你的名字不被重视，你的王国被贬低了», (f.9) «以前你可以行善也可以作恶, 但现在你却无能为力，全能的上帝向那行善的主施怜悯“ 和 (f.10) «今天, 你让自己变得可怕又可怕, 现在没有人会害怕你».35 [5] 也许, 值得注意的是，塔阿利比出于某种原因也提到了哲学家的名字, 哪些词语表达了敌意, 批评对死去的亚历山大不断的征服工作.

这些原因归咎于 (() a) 托勒密, 谁说“看那沉睡的梦如何消散，云影如何消散”!»,36 (() b) 第欧根尼亚历山大 ·, 谁没有停下来 33 (沃利斯让步 1896, 432) 34 (沃利斯让步 1896, 433) 35 (沃利斯让步 1896, 433-434) 36 (塔阿里比 1900, 450-451) 隐藏黄金, 现在它隐藏在黄金中»,37 (() c) 致多萝西奥斯”人们多么渴望这口棺材，却又多么不渴望里面的东西!»,38 (ð) 致阿波罗尼乌斯·泰亚奈乌斯”为什么不能调动那些能够独自承担治理人民和国家责任的成员呢？;»,39 (Ë) 到图比卡”昨天的所有这些统治地位都不适合你, 从今天起你就受到如此羞辱»40 和 (() f) 到 费拉格里奥这头狮子曾经用来猎杀狮子, 但现在同样落入网中».41 [6] 《塔阿利比》文本中其他十六位匿名圣人的言论也被认为是对死去的亚历山大的批评和讽刺。. 这些原因如下: (一世) «每个人都会收获什么,播种什么. 现在收获你所播种的», (二) «金饰对生者比对死者更合适», (III) «你已经从这个世界的忧虑中找到了平静和解脱。现在看看你如何从下一个危险中找到平安。 [世界]», (四，) «杀了这么多人，你得到了什么？, 从现在起你就死得这么突然了;», (v) «我们不敢在你面前说话, 现在我们不敢沉默», (我们) «你奋斗的目标有多复杂，你现在的遗产有多简单», (七) «活, 你给人们带来了很多眼泪, 现在你为他们的死而流泪», (八) «你在浴室里从来没有这么耐心过, 就像你现在在棺材里一样», (九) «寻找生命之光, 你敢于进入黑暗，却不知道你会被带到黑暗的棺材里», (x) «您过去常常晚上在一个地方睡觉，下午在另一个地方小睡一会儿. 为什么你现在限制自己晚上和下午睡在一个地方;», (xi) «当你可以行动的时候, 我们无法交谈. 现在我们可以谈谈了, 你不能行动», (十二) «风把高大的树连根拔起. 牧羊人走了，羊群就分散了», (十三) «跟随另一个国王, 因为我们去旅行了, 没有回报», (十四) «现在我知道你生来就是为了死亡，创造就是为了毁灭», (十五) «你已经穿越了地球的长度和宽度，以至于你拥有了一切，而你到达终点时只剩下四肘的空间», (十六) 37 (塔阿里比 1900, 451) 38 (塔阿里比 1900, 451) 39 (塔阿里比 1900, 451) 40 (塔阿里比 1900, 451) 41 (塔阿里比 1900, 451 -452) « 看看这座高大的山，奶奶, 这狂野的海洋平静下来, 下跌本初升的月亮!».42 Σχετικά µε τις παραπάνω παρατηρήσεις, 也许我们应该提请注意这样一个事实：在埃塞俄比亚的叙述中，亚里士多德和柏拉图似乎通过他们的话语来表达对亚历山大的敌意，而不是他们的话语, όπως απαντούν στο κείµενο του al-Tha‘ālibī.

第欧根尼对亚历山大的话让人想起犬儒学派在马其顿国王的征服战争中所表现出的批判态度. 从上述原因的内容我们可以得出结论，在埃塞俄比亚叙事中，亚历山大被大多数哲学家批评和描述为毁灭者。, 小气, 作为引起恐怖和恐惧的主题, 那杀了人, 但同时他在死亡面前的软弱和屈辱也被投射和强调, 以及失去他的魅力和无所不能, 当他还活着的时候. 仍然, 看来他并没有因为他所造成的伤害而得到上帝的怜悯. 相似地, 然而, 也是通过哲学家的话语为亚历山大勾勒出的形象, 当他们回应塔阿利比的叙述时.

这里, 亚历山大被描绘成一艘驱逐舰, 作为一个制造了许多谋杀案的人, 使人流泪，畏惧他, 不耐烦, 以及面对死亡时的无助. 看来他所做的一切都是徒劳的, 因为他本人并不是不朽的，也不会为他所做的一切找到平静. 托勒密关于亚历山大的说法令人印象深刻, 如果我们考虑到托勒密是将亚历山大的尸体运到埃及的人, 希望使他的权威合法化。43 蒂亚奈的阿波罗尼乌斯的讲话也许呼应了新毕达哥拉斯学派和新柏拉图学派对亚历山大的看法. [7] 在埃塞俄比亚叙述和塔阿利比的叙述中, 在亚历山大灵柩前哲学家们的演讲之后, 亚历山大的妻子发言, 罗克萨尼, 和他的母亲, 奥林匹克竞赛.

奥林匹亚斯的悲痛演讲, 亚历山大大帝的母亲, 以及罗克萨尼的, 他妻子的, 它们可以被视为颠覆主导地位的原因的例子 42 (塔阿里比 1900, 452-454) 43 (伯格, 387) 男性主导的价值体系. 在埃塞俄比亚的叙述中, 罗克萨尼没有被命名, 她被简单地称为“亚历山大的妻子和大流士的女儿”。44 参考亚历山大的妻子所说的话, 在埃塞俄比亚的叙述中我们读到她说: « 国王啊, 你让大流士灭亡，你让他降为尘土, 从未想过死亡会征服你45 值得注意的是，在塔阿利比的叙述中，亚历山大的妻子被称为 Rusanak. 她跟亚历山大的母亲说话, 奥林匹克竞赛, 说: «我不知道他打败了我的父亲, 将会被击败».46 两种叙述中的原因显示出相似之处, 称赞亚历山大是一位胜利的征服者.

在埃塞俄比亚的匿名叙述中, 亚历山大的妻子在死去的亚历山大面前发表讲话后, 他妈妈说话了: «你对我说完关于亚历山大的安慰的话, 我害怕他，现在我们中间已经没有一位胜利的国王了. 他在征服你之前就征服了世界, 所以你们要公正. 现在我接受了你的安慰之言».47 她强调他的征服工作, 称他为“胜利之王”, 注意到没有其他人符合这一描述. 他告诫哲学家要公平对待自己, 可能暗示他们根据对亚历山大的了解对亚历山大做出的判断是错误的.

请注意，在 al-Th‘ālibī, 亚历山大的母亲, 哪个没有命名, 她排在第一位致悼词, 说: «我心爱的儿子, 当我们相距如此遥远时我可以等你, 正如东方来自西方. 现在你比我更亲近,我的影子是什么, 我不再等待».48 该话语没有显示出与埃塞俄比亚叙述中存在的相应话语有任何共同之处. 奥数的话语，体现了一个母亲对儿子无微不至的温柔. 她自己现在已经没有什么希望了，她的儿子已经死在她面前了. [8] 仅在《塔阿利比》的文本中，就有财政部长在死去的亚历山大面前发表的另外三篇演讲, 他的财务主管和首席厨师. 财务经理告诉他: «同 44 (沃利斯让步 1896, 434) 45 (沃利斯让步 1896, 434) 46 (塔阿里比 1900, 454) 47 (沃利斯让步 1896, 434-435) 48 (塔阿里比 1900, 454) 你命令我收钱，现在你把我帮你收的钱交给别人了». 金库经理告诉他: «这是您金库的钥匙. 他命令我可以除掉他们, 在我对任何事情负责之前, 属于你的，我没有拿走的». 结束, 厨师告诉他: «躺椅已就位. 头枕已经放好了. 桌子已经摆好了, 但我没有看到研讨会».49 这些演讲是在鲁萨纳克演讲后立即按上述顺序发表的.

塔阿利比选择和添加这些格言可能是为了通过选择三个心爱的人来美化整个故事. 从讲话的内容我们判断，这些都是效忠亚历山大、服从他命令的人的讲话。, 即使现在他自己已经死了. 这些人似乎对亚历山大充满敬意, 认识到其重要性和优越性. [9] 值得注意的是，关于亚历山大之死的埃塞俄比亚文本与塔阿利比的相应文本之间存在一些平行的说法。. (() a) 这是一位无名哲学家的话, 谁说“昨天我们听从你的命令，在你面前一句话也说不出来. 但今天我们在你面前讲话，你既听不到我们的声音，也听不到我们的回答。” 对应于埃塞俄比亚文本,50 以及这句话“我们不敢在你面前说话, 现在我们不敢沉默” 回答 al-Tha‘ālibī.51 (() b) 还, 利诺斯致辞 (或尼罗河) 在埃塞俄比亚的叙述中, 即“亚历山大, 你因囤积别人的财富而受到指责, 因为昨天你是黄金的宝库，而今天你自己已被置于黄金中”52 显示了与第欧根尼在 al-Tha'ālibī 文本中的讲话的相似之处“亚历山大 ·, 谁没有停止隐藏黄金, 现在它隐藏在黄金中».53 (() c) 额外, ο λόγος που εκφωνεί ανώνυµος σοφός στο αιθιοπικό κείµενο, ο οποίος λέει χαρακτηριστικά «经过 µ 地球表面并不是足够为你, 现在正在满足意味着 µ µ 在那狭窄的框指定如何可以 µ;»54 µοιάζει φραστικά µε τον 49 (塔阿里比 1900, 454) 50 (沃利斯让步 1896, 433) 51 (塔阿里比 1900, 452) 52 (沃利斯让步 1896, 433) 53 (塔阿里比 1900, 451) 54 (沃利斯让步 1896, 434) λόγο του Δηµοκράτη (根据佐滕贝格) 或德谟克利特 (根据罗森塔尔的说法), όπως απαντά στη διήγηση του al-Tha‘ālibī: « 你为什么不讨厌这个狭隘的立场, 因为整个世界对你来说还不够广阔;».55 Τα στοιχεία αυτά σε συνδυασµό µε την οµοιότητα στα λεγόµενα της Ρούσανακ, οδηγούν στο συµπέρασµα ότι στην περίπτωση του κειµένου του al-Tha‘ālibī, η σχέση µε την αιθιοπική παράδοση είναι ξεκάθαρη.

Εικάζουµε ότι ο ιστοριογράφος al-Tha‘ālibī ακολούθησε ένα ανεξάρτητο µεταφρασµένο στα Αραβικά συριακό κείµενο, το οποίο µεταφράστηκε στη συνέχεια στα Αιθιοπικά.

因为, ένας αριθµός αυτών των λόγων σώζεται σε συριακό χειρόγραφο ανεξάρτητο από το µυθιστόρηµα.56 Θα πρέπει να παρατηρήσουµε ότι λόγοι φιλοσόφων και άλλων σοφών για τον νεκρό Μέγα Αλέξανδρο δεν απαντούν στη σωζόµενη συριακή µετάφραση του µυθιστορήµατος του Ψευδο-Καλλισθένη του 7ου µ.Χ. 世纪. 因此, η αιθιοπική ιστορία που έχει οµοιότητες µε τον al-Tha‘ālibī πρέπει να αντλεί από µια κοινή (αραβική) 源. Δεν πρέπει, 然而, να αποκλείσουµε την πιθανότητα ότι οι άραβες ιστοριογράφοι, ή το αρχέτυπό τους, άντλησαν τη συγκεκριµένη διήγηση των λόγων των φιλοσόφων από άλλες αραβικές πηγές και πιο συγκεκριµένα από κάποιο έργο ίδιας θεµατικής που εντάχτηκε στην αραβική σοφιολογική γραµµατεία.

Ένα τέτοιο έργο ήταν τα «Αποφθέγµατα φιλοσόφων» (Nawādir al-Falāsifa) που µετέφρασε στα Αραβικά ο νεστοριανός γιατρός και µεταφραστής Ḥunayn ibn Is ḥāq (我. 873 Μ.X。). Αυτό το βιβλίο περιέχει αποφθέγµατα και γνωµικά που αποδίδονται στους φιλοσόφους: Σωκράτη, Πλάτωνα, 亚里士多德, Διογένη και άλλους.

Το τρίτο µέρος57 του βιβλίου αποτελείται από δώδεκα κεφάλαια που αναφέρονται στις τελευταίες µέρες, τον θάνατο και την κηδεία του Αλεξάνδρου. Το περιεχόµενο των περισσότερων σύντοµων λόγων των φιλοσόφων µπροστά στον νεκρό Αλέξανδρο στα υπό µελέτη κείµενα αναφέρεται στο νόηµα της ζωής και του θανάτου. Πρόκειται µάλλον για γνωµικά ή αποφθέγµατα, οι διάφορες µορφές των οποίων σχηµατίζουν ένα µικρό λογοτεχνικό έργο.58 Ίσως το υπόβαθρό τους προέρχεται από την ελληνική και συριακή χριστιανική παράδοση.

Τα αποφθέγµατα των φιλοσόφων είναι µια σηµαντική διήγηση για τη διάδοση της εικόνας του Αλεξάνδρου ως «φιλοσόφου».59 Το φιλοσοφικό µοτίβο είναι 55 (塔阿里比 1900, 451) 56 (布罗克, 205-209; Doufikar-Aerts 1999, 61 -75). 57 (Badawi 1985, 87 k. εξ.; Fahd, 30-31 ) 58 (Nöldeke 1890, 48) 59 (Bekkum, 225-226) ιδ ιαίτερα συχνό στη σοφιολογική γραµµατεία,60 δηλαδή στους αφορισµούς που οι φιλόσοφοι εκφωνούν διαδοχικά µπροστά στον νεκρό Αλέξανδρο.

Οι λόγοι των φιλοσόφων µπροστά στο φέρετρο του Αλεξάνδρου συγκρίνουν την αδυναµία απέναντι στο θάνατο µε την προηγούµενη δύναµη και µεγαλοπρέπεια, αναφέρονται στο πεπρωµένο, το εύθραυστο της φύσης του ανθρώπου και τη µαταιότητα των πράξεων και φιλοδοξιών σ’ αυτόν τον ποταπό κόσµο.61 Θα πρέπει να επισηµάνουµε ότι στο έργο Ghurar akhb ār mulūk al-Furs wa-siyarihim του al-Tha‘ālibī διακρίναµε ορισµένες διηγήσεις που εντάσσονται στη θεµατική της «σοφίας». Πρόκειται για τις εξής διηγήσεις που αναφέρονται: (() a) στις εκστρατείες όπου ο Αλέξανδρος συνοδεύεται από φιλοσόφους και σοφούς, (() b) στις συνοµιλίες του Αλεξάνδρου µε τους βραχµάνες σοφούς για καίρια φιλοσοφικά θέµατα, 例如. το νόηµα της ζωής και το ερώτηµα της αθανασίας, (() c) στη συνάντηση µε έναν Ινδό φιλόσοφο, µε τον οποίο συζήτησε για φιλοσοφικά θέµατα, (ð) σε έναν µονόλογο για έναν φιλοσοφικό προβληµατισµό γύρω από το θάνατο και (Ë) γενικά στις παρατηρήσεις ότι ο Αλέξανδρος εκτιµούσε την φιλοσοφία και τους φιλοσόφους, επωφελούνταν από τα µαθήµατα του Αριστοτέλη, ενεργούσε σύµφωνα µε τις αρχές του και ακολουθούσε τις συµβουλές του.

Από τα παραπάνω, καθίσταται σαφές ότι η σχέση Αλεξάνδρου και φιλοσοφίας φαίνεται να λειτουργεί σε δύο επίπεδα στην αραβική παράδοση. Το ένα επίπεδο είναι το ιστορικό, το οποίο εστιάζει στη σχέση του Αλεξάνδρου µε τον δάσκαλό του Αριστοτέλη.

Το άλλο επίπεδο είναι το συµβολικό, όπου η ιδέα της φιλοσοφίας γενικεύεται και ο Αλέξανδρος επικρίνεται. Είναι εξάλλου γνωστό ότι στην κυνική παράδοση, ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται ως αδύναµος και κακός χαρακτήρας.62 Επίσης, προτεραιότητα γενικά των αράβων συγγραφέων αποτελούσε η προώθηση µιας συγκεκριµένης ιδέας της φιλοσοφίας που τύχαινε να είναι σχετική µε το κατακτητικό έργο του µακεδόνα βασιλιά.

To αρχέτυπο των αποφθεγµάτων που εκφωνήθηκαν από τους φιλοσόφους µπροστά στον νεκρό Αλέξανδρο ταυτίστηκε από τον Grignaschi µε το επιστολικό µυθιστόρηµα. Ο ίδιος θεώρησε ότι η µελέτη του περιεχοµένου των αποφθεγµάτων αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, γιατί αντικατοπτρίζει την αρνητική κρίση που η κυνική σχολή είχε αποδώσει στους κατακτητικούς πολέµους του µακεδόνα βασιλιά.63 60 (Gutas 1975; Gutas 49-86) 61 (Southgate, 281 ) 62 (Cary 1956, 80-98; Tarn, 41 -70) 63 (Grignaschi, 205) Συµπερασµατικά, οι λόγοι των φιλοσόφων και άλλων σοφών για τον Μέγα Αλέξανδρο τόσο στην αιθιοπική διήγηση όσο και στο αραβικό κείµενο του al-Tha‘ālibī αναφέρονται στο γεγονός ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, ακόµη και για τον µεγάλο κατακτητή και κοσµοκράτορα που απέκτησε όλα τα αγαθά και τους θησαυρούς της γης. Οι περισσότεροι εξ αυτών αναφέρονται στο νόηµα της ζωής και του θανάτου ή στην τύχη, στο εύθραυστο της ανθρώπινης φύσης, στη µαταιοδοξία των ανθρώπων και στην αδυναµία µπροστά στο θάνατο.

换一种说法, οι λόγοι που διασώζονται στα αναφερθέντα κείµενα έχουν χαρακτήρα ηθικό και ο σκοπός τους είναι διδακτικός. Το σύνολο αυτών των λόγων που εκφωνούνται προς τιµήν ενός µεγάλου στρατηλάτη φαίνεται πως δεν στοχεύει µόνο ανθρώπους της εξουσίας αλλά και το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό των εν λόγω συγγραφέων.

参考书目

• Badawi, Αbdurrahman: Ḥunain ibn Is ḥāq, Ādāb al-Falāsifa (Sentences des Philosophes). Éditions de l’Institut des Manuscrits Arabes 1985.
• Bekkum, Wout Jac. Van: “Alexander the Great in Medieval Hebrew Literature”. Journal of theWarburg and Courtauld Institutes 49 (1986): 218-226.
• 伯格, Beverly: “An Early Source of the Alexander Romance”. 希腊语, Roman and Byzantine Studies 14 (1973): 381-387.
• 布罗克, Sebastian: “The Laments of the Philosophers over Alexander in Syriac”. Journal of Semitic Studies 15 (1970): 205-218.
• 布勒, Curt F.: The Dicts and Sayings of the Philosophers. 牛津大学出版社 1941.
• Cary, George: The Medieval Alexander. 剑桥大学出版社 1956.
• Doufikar – Aerts, Faustina: “‘Les derniers jours d’Alexandre’ dans un roman populaire arabe: un miroir du roman syriaque du Pseudo-Callisthène”. 在: C. Reynaud, Alexandre le Grand dans les littératures occidentales et proche orientales. Actes du Colloque 27-29 novembre 1997. 巴黎: Université Paris X-Nanterre 1999: 61-75.
• Fahd, Τoufic: “La version arabe du Roman d’Alexandre”. Graeco-Arabica 4 (1991): 25-31.
• 弗莱, Richard N.: The Golden Age ofPersia. Weidenfeld & Nicolson 1975.
• Grignaschi, Mario: “La figure d’Alexandre chez les Arabes et sa genèse”. Arabic sciences and Philosophy 3 (1993): 205-234.
• Gutas, Dimitri: Greek Wisdom Literature in Arabic Translation. A Study of the Graeco-Arabic Gnomologia. American Oriental Society 1975.
• Gutas, Dimitri: “Classical Arabic Wisdom Literature: Nature and Scope”. Journal of the American Oriental Society 101.1 (1981): 49-86.
• Al-Mas‘ūdī: Abū ’l- Ḥasan ‘Alī b. al- Ḥusayn: Murūj al-dhahab wa ma‘ādin al-jawhar. C. B. de Meynard and P. de Courteille (EDS), Les prairies d’or. Volume 2. Imprimerie Impériale 1863.
• Nöldeke, Theodor: “Beiträge zur Geschichte des Alexanderromans”. 在: Denkschriften der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Philosophische-Historische Classe 38. Wien: F. Tempsky 1890: 1-56.
• 罗森塔尔, Franz: The Classical Heritage in Islam. Transl. by E. and J. Marmorstein. University of California Press 1975.
• Sa‘ īd b. 比特里克: Kitāb al-Ta’rīkh (Naím al-jawhar). 大号. Cheikho (编辑。), Εutychii Patriarchae Alexandrini Annales, Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 50 (Scriptores Arabici ser. 3 nos. 6). Volume 1. Peeters 1906.
• Southgate, Minoo S.: “Portrait of Alexander in Persian Alexander-Romances of the Islamic Era”. Journal of the American Oriental Society 97.3 (1977): 278-284.
• 施特罗迈尔, Gotthard: “ Ḥunain ibn Is ḥāq: An Arab Scholar Translating into Syriac”. ARAM Periodical 3 (1991): 163-170.
• Tarn, William Woodthorpe: “Alexander, Cynics and Stoics”. American Journal of Philology 60 (1939): 41-70.
• Αl-Tha‘ālibī, Abū Man ṣūr ‘Abd al-Malik b. Mu ḥammad b. Ismā ʽ īl: Ghurar akhbār mulūk alFurs wa-siyarihim. H. Zotenberg (编辑。), Histoire des Rois des Perses. Imprimerie nationale 1900.
• 沃利斯让步, Ernest Alfred: The Life and Exploits of Alexander the Great, Being a Series of Translations of the Ethiopic Histories of Alexander by the Pseudo-Callisthenes and Other Writers. C. J. Clay and Sons 1896.
• Αl-Ya‘qūbī, Abū ’l-Abbās A ḥmad b. Abī Ya ʽ qūb b. Ja‘far b. Wahb b. Wā ḍi ḥ: Ta’rīkh. 中号. Th.Houtsma (编辑。), Historiae. Volume 1. Ë. J. 布里尔 1969.
• Zaman, Muhammad Qaim et al.: “Wazīr”. 在: Encyclopaedia of Islam. Second Edition. Εd. By P. J. Bearman, Th. Bianquis, C. Ë. 博斯沃思, Ë. van Donzel and W. P. Heinrichs. Volume 11. 莱顿: Ë. J. 布里尔 2002: 185-197.
• Ζαµπάκη, Θεοδώρα: 亚历山大大帝: Η εικόνα του στην πρώιµη αραβική ιστοριογραφία. Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη α.ε. 2006

Θεοδώρα Ζαµπάκη, 博士. Ελληνοαραβικών Σπουδών, Φιλοσοφική Σχολή, Πανεπιστήµιο Ιωαννίνων. Η παρούσα µελέτη αποτελεί αποτέλεσµα ευρύτερης έρευνας για την εικόνα του Μεγάλου Αλεξανδρου στη µεσαιωνική αραβική γραµµατεία. 电子邮件: dzampaki@yahoo.gr 1 (Ζαµπάκη 2006, 1 33)

© 2015, Amphipolis.gr 版权所有: 版权所有. 允许此网站上的内容的翻版，但所用的源一个明确.